Dat Sal een perfecte winterzon bestemming is, daar hebben we al eerder over geschreven. Maar dat het ook nog eens de ideale plek is voor een watersport vakantie, daar hadden we nog niks over verteld. Met een gemiddelde watertemperatuur van 24°C en een vrij constante passaatwind (die wij ooit gebruikten om oceanen over te zeilen) behoort het tot een van de beste surfplekken ter wereld. Maar er is meer te doen op het gebied van watersport op Sal, we vertellen je er graag over.

Kitesurfen op Sal

Op Sal zijn twee kitesurf stranden te vinden waarvan Kitebeach zonder twijfel de bekendste is. Van over de hele wereld komen kiters naar deze spot om te genieten van de ideale kitesurf omstandigheden: brede witte zandstranden, een warm klimaat en een constant wind. Daarnaast is de wind side-on shore wat het ook voor beginnende kitesurfers een ideale bestemming maakt. Kitebeach is dan ook de plek op Sal waar verschillende kitesurfscholen zich gevestigd hebben, zoals Mitu & Djo Kiteschool Cabo Verde. Lessen beginnen hier op het strand en wanneer je de basis onder de knie hebt kan je al vrij snel het water in. Misschien een sport voor echte daredevils, maar met goede instructeurs toegankelijk voor een breed publiek.

De andere kitesurfspot op Sal is Ponta Preta, wat al jaren de thuishaven is van kitesurf wereldkampioenen. Als beginner heb je hier weinig te zoeken (behalve met het kijken naar de pro’s dan) maar het is een perfecte plek voor gevorderden om te oefenen met springen op de soms hoge golven. Zowel voor beginners als gevorderden is Sal dus een ideale kitesurfbestemming.

Ontdek Sal vanaf het water

Het maken van een boottocht op Sal is wat ons betreft een onmisbare excursie tijdens je vakantie op dit Kaapverdiaanse eiland. Komt nog eens bij dat het geschikt is voor -zo ongeveer- iedereen en je er dus met ieder gezelschap van kunt genieten. Wanneer je kiest voor een tocht met een catamaran, dan kies je voor een tocht met een flinke portie comfort, luxe en gezelligheid.

De zeiltrip start in het fantastische vissersdorpje Palmeira vanwaar je in een ongeveer een uur richting Monte Leão (Lion Mountain) zeilt. Hier wordt het anker uitgegooid en is er tijd om te zwemmen, snorkelen, borrelen & relaxen op de loungebanken. Na iets meer dan een uur wordt er weer koers gezet op Palmeira waar je na een heerlijke middag weer aankomt in de haven. Heb je last van zeeziekte? Lees dan even onze tips om dit te voorkomen zodat je maximaal kunt genieten van deze tocht.

De onderwaterwereld

Leuk om Sal vanaf het water te ontdekken, maar je kunt niet naar huis gaan voor je een beetje van de onderwaterwereld van dit eiland hebt gezien. Voor ervaren duikers is de Buracona grot de meest bekende op Sal. Deze plek wordt ook wel het Blauwe Oog genoemd vanwege het zonlicht dat door een opening in de grot naar binnen schijnt en prachtig weerkaatst in het water. Ga jevoor het eerst duiken, dan kan je het beter rustig aan doen en kiezen voor een andere duikplek op dit eiland.

Ben je niet zo’n duiker, dan kan je natuurlijk ook kiezen voor een snorkel sessie in het helderblauwe water van Sal. Via Manta Diving Sal maakten wij een combi trip waarbij een aantal gingen snorkelen en een aantal een duik maakten. En dat allemaal al wandelend vanaf het strand het water in. Zo gemakkelijk kan het zijn. Ben je nou een gevorderd duiker, dan is er dus ook genoeg te beleven: van de eerder genoemde Buracana grot tot het Choclasse plateau, er is genoeg te ontdekken hier.

Pedra de Lume – drijven in een zoutmeer

Misschien iets minder actief, maar zeker niet minder leuk (en uniek). Aan de oostkust van Sal liggen de zoutmijnen van Pedra de Lume. We kenden het fenomeen zoutmijnen natuurlijk al van Bonaire maar dit is toch weer een ander verhaal. Naast dat het er prachtig uit ziet, kan je hier namelijk ook in het zoute water drijven. Deze zoutpannen bevinden zich in een krater van een oude vulkaan wat het er in drijven nog net iets spectaculairder maakt. En ben je nou ook niet zo dol op zo’n zout lichaam na een lekkere drijfsessie, dan zijn er douches aanwezig om je weer even op te frissen. Kan je daarna je ontdekkingstocht op Sal weer zonder problemen voortzetten.

Windsurfen bij Ponta Preta

Er is misschien net wat minder aandacht voor windsurfen op Sal, terwijl Sal ook voor deze watersport een top bestemming is. Je hebt er de eerder genoemde voordelen als goede wind, het warme klimaat en de fijne stranden maar dus ook die hoge golven. Met keuze uit meer dan 10 surf locaties op het eiland is er bij elke wind en golfhoogte een geschikt strand te vinden. Houdt er wel rekening mee dat er niet op iedere surfspot spullen te huur zijn en je dus of je eigen stuff moet meenemen of naar een wat drukkere spot op het eiland moet gaan om daar iets te huren.

Sidenote: de (passaat)wind is het meest stabiel tussen november en eind april, de hoogste golven vind je er tussen december en maart. Bezoek je Sal vanwege het watersporten, ga dan dus in deze maanden.

Hoe regel je een vakantie naar Sal?

Corendon vliegt een aantal keer per week naar Sal en heeft qua accommodaties een groot & divers aanbod. Ook op vakantie naar Sal? Check dan de website van Corendon voor alle accommodaties en mogelijkheden.

Het bericht Sal – 5 redenen waarom het de ideale watersport bestemming is verscheen eerst op reistop5.

Afscheid 2.0

We zijn blij dat we op reis zijn en niet een vakantie hebben van twee weken, want dan is tijd ‘kostbaarder’. Met behulp van een goede zeilmaker, onze favoriete winkel George Kniest en nog wat andere mensen krijgen we alles voor elkaar. Voor het vermaak in de avonden komen onze families nog een keer langs en nemen we ‘opnieuw’ afscheid. Tevreden vertrekken we vrijdag 14 juli richting het Noordzeekanaal!

Zeeziekte

Vanaf een leuk plekje in Beverwijk varen we het Noordzeekanaal op en passeren even later de sluizen die ons schip eindelijk op zout water brengen. ‘Als jullie de zeilen hijsen dan stuur ik wel en dan kan Marjolein de navigatie doen‘ zeg ik tegen Tom en Hermen. Ik heb m’n favo plekje al gevonden: in de kuip aan het roer. De deining en golven zijn die dag flink en met de neus in de wind vliegen we erdoorheen. De zeilen worden gehesen en we varen bakboord uit richting Scheveningen. Het is gek om eindelijk op zee te zeilen en de eerste uren kost het me wat moeite het schip goed op koers te houden. Uiteindelijk kan ik er van genieten en tot Scheveningen blijf ik aan het roer.

Ik kijk naast me en zie Marjolein in een hoekje van de kuip zitten. Ai, zeeziek, zure aangelegenheid. Ze blijft daar de hele reis zitten terwijl Hermen haar bedekt met kussens en dekentjes. Een uur of vijf later varen we de haven van Scheveningen binnen. Woohooo, ik voel een vleugje vakantiegevoel, we zijn op reis! Ik word verwelkomd door een meeuw die een flinke flats op m’n hoofd dropt.

Nachtelijke onrust

‘Tom, wat is dat voor geluid, word wakker, luister, wat is dat’, zeg ik lichtelijk in paniek. Tom heeft direct door dat er iets niet in de haak is en voor we het door hebben staan we in ons ondergoed in de kuip. Binnen luttele seconden volgen twee slaapdronken hoofdjes van Hermen en Marjolein bovenaan de trap. We kijken naar het schouwspel wat zich voor ons afspeelt.

Een prachtig, zojuist binnengevaren schip, heeft een ander schip geramd(op max. 5 meter afstand van ons). Overal staan mensen op hun dek. Het schip blijkt van Florian Dirkse van de serie Zee, Zout en Zeilen te zijn. We krijgen mee dat zijn gaskabel gebroken is waardoor het schip niet meer goed manoeuvreerbaar is. Iets wat iedereen kan overkomen en de enorme boosheid van de mensen om ons heen begrijpen we dan ook echt niet. Anyway, wij komen met de schrik vrij en duiken ons bed weer in voor een korte nacht.

Vroeg vertrek richting Zeeland

Onze buren bij wie we langszij liggen vertrekken al vroeg in de ochtend. Wij zien ons genoodzaakt dan ook maar gelijk te vertrekken en zeilen al om 07:30 de haven van Scheveningen uit richting Neeltje Jans. De eerste paar uur hebben we maar een paar knopen wind waardoor we erg langzaam gaan. We concluderen dat we lopend sneller zouden zijn, maar nobody cares, we chillen aan boord en vinden dat een aangename afwisseling met het wat ruigere dagje ervoor. We naderen de Maasgeul en volgen netjes de regels: we zetten koers richting de groene boei MN-1, melden ons bij de verkeerspost Sector Maasmond, zetten onze motor standby en piepen tussen de containerschepen door. Ik vind die grote zeeschepen matig en vraag me af of en hoe ik ooit tijdens onze reis ontspannen met zulke dingen om kan gaan.

Catch of the day

Gelukkig word ik snel afgeleid door een enthousiaste kreet van Hermen: ‘ik heb een vis gevangen!!’. Weifelend kijk ik opzij, Hermen heeft hetzelfde al een paar keer eerder geroepen en maakte ons toen blij met zeewier. Dit keer is het anders, als een trotse pauw staat ‘ie’ daar: twee makrelen schoon aan de haak. Hoppa! Tevreden zeilen we door naar Neeltje Jans waar we ons anker uitgooien in een prima baaitje. We liggen per ongeluk net een paar meter met de kont van ons schip in een beschermd vogelgebied, geen probleem, pakken we die schuinmarcherende meeuw gelijk ff terug.

Grote schepen, grote angst

De volgende ochtend maken we schoon schip en aan het begin van de middag zeilen we met de stroom mee richting België. Aan de horizon verschijnen aardig wat containerschepen waar ik niet heel erg blij van word. Op de AIS lijkt het alsof zo’n groot monster precies over ons heen gaat varen. ‘Ik ga ze echt nog een keer oproepen’ zeg ik een tikkeltje angstig,’ volgens mij ziet hij ons echt niet’. ‘Jawel joh, ze zien ons echt wel, ze hebben toch ook AIS’, zegt Tom. ‘Nee, ik roep het Traffic Centre Zeebrugge toch écht nog een keer op’. Ik wankel het trappetje af en ga aan de kaartentafel zitten. ‘Traffic Centre Zeebrugge, dit is zeilschip Shalom, over’ – ‘Traffic Centre Zeebrugge’ – Kunt u ons nogmaals bevestigen dat containerschip Mol Experience ons ziet en wij voor langs gaan?’ – ‘Ach, mevrouw, vreest niet, ze hebben u gezien en gaan achter u langs’. 

Het zweet gutst onder mijn oksels wat pas verdwijnt als we uit dit drukke vaarwater zijn verdwenen. Hopelijk raak ik er snel aan gewend;) Ons doel van de dag, Nieuwpoort, redden we door te weinig wind niet en op de motor varen we rond 21:00 bij Oostende naar binnen. Tijd voor een goudgele Vlaamse vriend.

Het bericht Een tweede afscheid en angstige momenten op zee verscheen eerst op reistop5.

‘Neeeeee’ roept Hermen, ‘daar gaan onze kiteboards’. Geschrokken kijken we alle vier om en maken snel keuzes. ‘We maken een stormrondje’, roept Tom. Marjolein vaart de neus van het schip door de wind, we gaan overstag en komen dicht bij de kiteboards. ‘Pak ze’, roep ik, maar de kiteboards worden al meegenomen door het water. Terwijl ons schip over de golven stampt maken we ons klaar voor een gijp. Ik duik onder de buiskap en zoek bescherming tegen het opspattende water. We gijpen nog een keer en dan horen we een hard geluid. We kijken omhoog en zien een grote scheur in ons grootzeil…

Het gevolg van slechte keuzes

Met tranen in mijn ogen kijk ik vooruit. Ik ben boos dat we zijn vertrokken met windkracht 6 om aan de wind van Lelystad naar Almere te varen. En ik baal er van dat we alles niet goed genoeg hebben vast gemaakt. Met een kapot grootzeil, een niet werkende stuurautomaat en AIS varen we richting onze noodoplossing van vandaag: Blocq van Kuffeler, een haven net een paar mijl voor de bestemming waar we eigenlijk heen wilden.

Ik kijk woedend naar de 3 kitesurfboards (die uiteindelijk weer aan boord zijn gekomen) en neem het ze kwalijk dat ze mijn zeildag hebben verpest. Diep van binnen weten we alle vier dat het Markermeer de speeltuin was om nog wat te leren voor het echte werk straks begint.

Evaluatie en tijd om te klussen

We evalueren de dag en halen wijze lessen uit wat ons is overkomen. Vanaf nu vertrekken we niet meer bij meer dan windkracht 5. Ook proberen we voor een meer comfortabele koers dan hoog aan de wind te kiezen, we hebben immers de tijd. Alles aan boord gaan we beter vast zetten zodat we dit soort manoeuvres niet meer hoeven uit te halen. We bestellen toch nóg maar wat boeken over zeilen in zwaar weer. Ook hebben we afgesproken de komende dagen de tijd te nemen om alles wat niet werkt te vervangen en de laatste klussen te doen. Afhankelijk van de zeilmaker, die ons grootzeil repareert, hopen we volgende week onze koers voort te zetten richting Ijmuiden. To be continued…

Het bericht Het Markermeer als speeltuin voor het ‘echte’ werk begint… verscheen eerst op reistop5.

Bestel je kaarten online met €2,50 korting!

Inspirerende sprekers op de HISWA mainstage

Als ex-vertrekker ben ik misschien wat bevooroordeeld, maar de (vertrekkers) verhalen vanaf de HISWA mainstage zijn altijd erg inspirerend. Neem nou Mark Slats die er vorig jaar net na terugkomst van Golden Globe Race stond te shinen op het podium. Wanneer ik naar de HISWA ga check ik altijd de sprekers en plan ik de rest van de dag er om heen.

Interessante lessen op het Demoplein

Laten we eerlijk zijn, booteigenaren zijn over het algemeen de meest handige mensen op deze wereld (…). Het hebben van een boot vergt namelijk veel (brede) kennis. Eigenlijk ben je van alles: van elektricien tot loodgieter en van schilder tot monteur. Gelukkig zijn er een hele hoop handige boeken te koop waar je al een heel eind mee komt. Zo heb ik het boek ‘Dit is klussen aan je boot‘ tijdens onze zeilreis regelmatig opengeslagen. Wil je wat extra kennis opdoen over onderhoud? Check dan voor je naar de HISWA gaat welke thema’s er voorbij komen op het Demopolein zodat je de meest passende onderwerpen uit kunt zoeken.

Drop je kids (6 t/m 16 jaar) bij de HISWA Sport Xperience

Hier is duidelijk sprake van een win-win situatie. Je kids hebben een fantastische tijd en jij hebt alle rust om je eigen plan te trekken op de HISWA. Jongeren kunnen op de HISWA Sport Xperience verschillende watersporten (kosteloos) uitproberen, zoals zeilen, suppen en windsurfen. Komt er nog een win bij, want wanneer jouw kroost het zeilvirus te pakken krijgt, krijg je ze ook gemakkelijker mee op zeilvakantie. Ook niet geheel onbelangrijk toch?

Ter voorbereiding van je zomervakantie ’20

Geen idee wat je affiniteit is met watersport, maar het grootste gedeelte HISWA bezoekers is meestal zeiler. En zoals ik net al schreef: bijna elke zeiler wil het liefste op zeilvakantie toch? De HISWA is dan de ideale plek om inspiratie op te doen en je zomervakantie te boeken. Zelf heb ik als flottieljeleider gewerkt in Griekenland. Vol overtuiging kan ik dan ook zeggen dat het zeilen in een flottielje wanneer je kids hebt de ideale vakantie is! Neem dus zeker de tijd langs de stands te wandelen en te kletsen met de verschillende aanbieders. Er kan nogal wat verschil zitten in de prijzen & de zeilschepen. Goed onderzoek doen dus!

Workshop Veilige Recreatievaart Noordzee

Ook dit jaar kan je op de HISWA weer deelnemen aan een interessante workshop. Deze wordt georganiseerd door het Nederlands Instituut voor Navigatie, de Dienst der Hydrografie, de Kustwacht, Rijkswaterstaat en het Watersportverbond. Zo, dat zijn nogal wat namen. In ieder geval reuze interessant voor de zeezeilers onder ons die graag het ruime sop opzoeken. Het gaat over het verkeersscheidingsstelsel, de windmolenparken en de drukke scheepvaart. Goede manier om je tochten over zee goed voor te bereiden dus. Voor deze workshop moet je je van te voren aanmelden, vol=vol.

Twijfelde je nog of je naar de HISWA wilde gaan? Nu niet meer, denk ik;) Veel plezier en wie weet tot daar!

Het bericht HISWA – 5 redenen om dit watersportevenement te bezoeken verscheen eerst op reistop5.

In september vloog ik voor een appel en een ei van Amsterdam naar Athene. Hier maakte ik een 15-daagse zeiltocht in de Cycladen. De schoonheid van dit gebied, de bijzondere eilanden, de heerlijke Griekse sfeer: het was fantastisch. Met veel plezier deel ik hierbij mijn tips, wie weet kan ik je inspireren om er ook eens te gaan zeilen!

Ben je een beginnend zeiler, dan is dit niet het meest geschikte gebied. Er blaast hier in de zomermaanden een forse Meltemi wind (+- windkracht 5 a 6), er zijn veel veerboten rondom de eilanden en de afstanden zijn relatief groot. Mocht je hier als beginnend zeiler toch naar toe willen gaan, vaar dan in een flottielje of/en met schipper.

Voor leuke informatie over bestemmingen kocht ik een boek om inspiratie op te doen.

De Boot

In plaats van het huren van een zeilboot via de (vaak wat duurdere) zeilbedrijven, huurden we een zeilboot via click and boat. Je zou dit kunnen zien als de airbnb van boten. Het scheelt aanzienlijk wat geld, maar je moet natuurlijk wel goed controleren of alles aan boord aanwezig is voor een veilige zeiltrip. Wij huurden uiteindelijk een 33ft zeiljacht voor €1500,- voor twee weken. Dat is een hele mooie prijs!

Dag ‘0’

Kies voor een dag 0: vlieg een dag van te voren vast naar Athene. Zo heb je de tijd om wat te acclimatiseren en vast wat voorbereidend werk te doen. Zo stonden wij ‘s morgens vroeg al in de supermarkt om groot in te slaan. Toen we om 13:00 de boot op mochten konden we ‘inpakken – en wegwezen’.

Dag 1 Athene – Vouliagmeni – 10 mijl

De meeste charterboten liggen in Marina Alimos, net buiten het centrum van Athene. Deze marina is prima te bereiken met bijvoorbeeld een ‘beat’ (Griekse uber). Om 13:00 mogen we het schip op en doen we zelf een uitgebreide check. Is alles compleet? Is er ergens schade te zien? Alles blijkt akkoord. Na het inruimen van de boodschappen is het tijd de lijnen los te gooien. Op naar de 1e bestemming: Vouliagmeni

Vouliagmeni

Vouliagmeni ligt op ongeveer 2 uur zeilen (10 mijl) afstand van Marina Alimos. Een prima tochtje voor een eerste dag. De baai is goed beschut (behalve met zuidenwind) en daarmee een goede plek om te ankeren. Om te navigeren gebruiken wij altijd Navionics. Op de kaart staat dat je hier niet mag ankeren maar toch ligt de baai vol zeilboten. We besluiten ons anker ook maar gewoon uit te gooien. In Vouliagmeni is het genieten van de leuke restaurantjes en het prachtige Lake Vouliagmeni, waar ik eerder al over schreef.

Let op: er is een afgezet gebied voor zwemmers. Pas dus op met ankeren & met je bijbootje. Er is een speciale steiger waar je met je dinghy naar toe kunt varen.

Dag 2 Vouliagmeni – Fikiadha (Kithnos) 40 mijl

Vandaag is een lange zeildag, dus halen we het anker na het ontbijt op. We zeilen vanaf Vouliagmeni naar het eiland Kythnos. Het is prachtig zeilen langs de Atheense Riviera. Wanneer we Kaap Sounion passeren laten we het vasteland achter ons. Het zeilen in de Cycladen gaat nu echt beginnen. Op dit punt is het meestal druk op het water – en dus goed opletten. Enorme containerschepen gaan voor- en achter ons langs richting Turkije. Persoonlijk ben ik altijd blij als we door zo’n gebied heen zijn, want ik voel me veel te kwetsbaar naast die joekels van schepen.

Fikiadha

Over Fikiadha kunnen we achteraf zeggen dat het de mooiste ankerplek was van onze zeiltocht langs de Cycladische eilanden. Het doet ons even terug denken aan ons zeilavontuur langs de Caribische eilanden. Dat zegt wel iets! Het eiland Kythnos is via een smalle zandstrook verbonden aan een ander klein eilandje waar een prachtig wit byzantijns kerkje op staat. Aan beide zijdes van de zandstrook kan je, beschermd tegen de Meltemi wind, ankeren. Het is er heerlijk zwemmen en relaxen. Vervolgens is het ‘s avonds goed eten bij restaurant Kolona. Vanaf het restaurant heb je een schitterend uitzicht op de ondergaande zon en de zeilbootjes. What else do you need?

Dag 3 Fikiadha – Merihas (Kythnos) 2 mijl

Na de lange zeiltocht van de vorige dag willen we vandaag even rustig aan doen. We besluiten na de lunch ons anker op te halen en richting de hoofdplaats (in het Grieks ook wel Chora genoemd) van de stad te zeilen: Merichas. Althans zeilen, het is een windstille dag dus we varen op de motor.

Merichas

We zijn de eerste zeilers die vandaag aan komen in de haven van Merichas, want de kade is nog leeg. We gooien ons anker uit en varen achteruit met de spiegel richting de kade. Daar staat een ietwat norse havenmeester ons al op te wachten. Een nachtje in deze haven kost €11,- inclusief water en elektra. We krijgen het advies voldoende stootwillen te hangen tussen de spiegel en de kade i.v.m. de veerboten die swell veroorzaken. Gelukkig valt het uiteindelijk reuze mee. We drinken wat op het strand, wandelen een rondje door het kleine dorpje en eten in de avond uitmuntend in taverne ‘Ostria’. Inktvis was nog nooit zo goed!

Dag 4 Kythnos – Serifos – 25 mijl

Volgens de voorspelling moet er vandaag een flinke noordwestenwind staan waar we gebruik van willen maken om naar Serifos te zeilen. Wanneer we de baai uit motoren blijkt het echter windstil. De eerste 7 mijl langs de westkust van Kythnos varen we dus op de motor. Wanneer we naar bakboord willen afbuigen om boven Serifos langs te zeilen trekt de wind aan en zeilen we prachtig voor de wind de goede kant op. 13 mijl lang is het genieten van de prachtige Egeïsche zee. Wanneer we aan de luwzijde van Serifos komen valt de wind weg en is het nog een mijl of 5 voor we ons anker uitgooien in de baai van Livadi.

Livadi

De haven in Livadi is wat prijzig dus zoeken we een mooie ankerplekje op. Het is een beetje manoeuvreren langs de andere (vissers)bootjes tot we de juiste plek vinden. Achteraf horen we dat we te dicht bij het strand lagen. Er blijkt een regel te zijn dat je niet binnen 200 meter van het strand mag ankeren. In Serifos pakken we de bus naar Chora (de hoofdstad van Serifos). In het pittoreske dorpje vind je witte huisjes, smalle steegjes en authentieke windmolens. De zonsondergang is vanaf hier waanzinnig mooi. Terug in het centrum van Livadi eten we een snelle hap bij het goed beoordeelde restaurant Tootsie.

Dag 5 Serifos – Antiparos – 30 mijl

We worden wakker met een forse noordenwind en zeilen tussen halve- en ruime wind van Serifos naar Antiparos. Wanneer we de noordkant van Antiparos voorbij zijn komen we bij Antiparos Strait: een smal water tussen Paros en Antiparos. Omdat het naast smal op veel plekken ook ondiep is wordt er geadviseerd hier enkel te zeilen met goed weer. De wind is ondertussen gaan liggen, dus wij kunnen deze straat rustig in zeilen. We zetten de motor bij en navigeren nauwkeurig op het haventje van Antiparos.

Antiparos

Antiparos heeft voldoende plekken om te ankeren maar wij hebben door de veranderingen van de wind last van de swell. Doordat we zeilen in het naseizoen, is het rustig aan de kade waar de vissers en kleine pleziervaart ligt. We spotten een lege plek en vragen of we daar mogen komen liggen, wat mag. Het blijft een beetje een onrustige plek maar het leuke Antiparos maakt alles goed. Antiparos is de nieuwe jetset bestemming, maar dan zonder de glamour en prada winkels. Wat je er wel vindt zijn romantische straatjes, hippe koffietentjes en prachtige stranden.

Dag 6 Antiparos – Parikia (Paros) 4 mijl

Na een wiebelig en kort nachtje besluiten we Antiparos achter ons te laten en richting Parikia te zeilen. Niet wetende wat een nacht ons daar staat te wachten… Het is maar 4 mijl zeilen dus binnen no time zijn we er. Aangezien we ons water willen vullen gaan we de haven in. We gooien ons anker uit en varen met de spiegel richting de kade.

Parikia

We wandelen langs het water richting het centrum van Parikia. Via tripadvisor hebben we een leuk eettentje gevonden (Hellas) waar we fantastisch eten voor een goede prijs. Het is daarna heerlijk rondstruinen door de Griekse straatjes van Parikia. Dit is precies zoals ik me de Cycladen had voorgesteld: geplaveide steegjes, roze bloemen en wit met blauwe huisjes. ‘s Avonds komen we tevreden weer terug bij onze boot.

Middenin de nacht worden we wakker van onverwachts harde windvlagen. Het is chaos in de haven, niemand had zich hier goed op voorbereid. Onze ‘overburen’ hebben het voorzeil niet goed opgerold waardoor deze zich helemaal uitrolt. Er is niks meer aan te doen, het zeil scheurt kapot. We helpen waar we kunnen, want gelukkig komen wij er goed vanaf. Dit hoort dus ook bij het zeilen in de Cycladen. Zorg er daarom voor dat je altijd voorbereidt bent op veel (en onverwachte) wind. Niet alles is te voorspellen namelijk, al helemaal niet in het najaar.

Dag 7 Parikia – Agios Loannis (Paros) 10 mijl

Na weer een nachtje met te weinig slaap pakken we onze rust en liggen we tot halverwege dag in onze hut. We besluiten vandaag weinig mijlen te maken. We gaan richting Agios Loannis, een ankerplek aan de noordkant van Paros. De wind is nog niet gaan liggen, dus we verwachten een wat pittiger tochtje. We zetten alles goed vast en zeilen de baai uit. We navigeren richting de bekende pórtes rotsen waar in 2000 een veerboot tegen aan botste. Hierbij kwamen 81 mensen om het leven. De gigantische rotsen zijn al vanaf een afstand te zien. Het is bijna onvoorstelbaar dat dit ongeluk is gebeurd. Een kwestie van onoplettendheid, want om deze rotsen kan je niet heen. Met een rif in ons zeil zeilen we een gedeelte aan de wind richting Agio Loannis.

Agios Loannis

Deze prachtige ankerplek is vergelijkbaar met de ankerplek Fikiadha. We zijn de enige zeilboot wat een heerlijk gevoel van vrijheid geeft. Het ankeren hier is simpel, de grond is goed, er zijn weinig boten en het is zeer beschut. We zwemmen in de warme zee, snorkelen bij de rotsen en koken een eenvoudig schippersmaal. Wanneer het hier donker is, is het echt donker, dus we duiken vroeg onze hut in.

Dag 8 Paros – Naxos – 10 mijl

Het is relaxed dat we een paar dagen wat minder mijlen maken. Dat is een bewuste keuze zodat we niet alleen maar aan het zeilen zijn maar juist ook de tijd hebben om de eilanden te verkennen. Wanneer we naar Naxos zeilen hebben we ons plan om Santorini te bezoeken al laten varen. Het ankeren schijnt daar erg lastig te zijn en de prijzen uitzonderlijk hoog.

Na een rustig zeiltochtje komen we aan in Naxos Marina. We vinden een mooie plek aan de kade, wat een privé plek schijnt te zijn. Van onze buurman krijgen we het telefoonnummer van de eigenaar en vervolgens toestemming om op zijn plekje te liggen, hij is er immers toch niet. We worden gewaarschuwd voor een flinke deining van de gigantische Blue Star ferry die hier een paar keer per dag langs komt. Het valt ons alles mee.

Naxos

Naxos Stad is net als Pariklia een prachtige, typisch Griekse plaats. De steegjes en witte huisjes zijn eindeloos. Dit grootste eiland van de Cycladen vraagt er met zijn 1001 meter hoge bergketen Zas om ontdekt te worden en dus huren we een scooter. Vanaf Naxos stad rijden we het achterland in richting restaurant Rotonda vanwaar we een fenomenaal uitzicht hebben over Naxos en de Egeïsche zee. We rijden door bergdorpjes, eindeloze wijngaarden en een bijzonder duinlandschap. Neem de tijd om dit eiland wat te verkennen, het is zeker de moeite waard.

Dag 9 Naxos – Koufonisia – 25 mijl

Met een voor de windse koers zeilen we vanaf Naxos richting het kleine eilandje Koufonisia. Er is geen haven, dus we gaan voor anker in de baai. Hoe klein dit eilandje ook is, de Blue Star Ferry meert ook hier aan. Dus zoeken we een plek zo ver mogelijk van de pier. Uiteraard worden we er ‘s nachts wakker van.

Koufonesia is onze eerste & enige anticlimax deze zeilreis. Want hoe mooi de stranden en het helderblauwe water ook zijn, wanneer het regent en het naseizoen is, is hier écht niets te doen! In tegenstelling tot de vorige eilanden zijn veel restaurantjes al gesloten en voelt het bijna als een spookstadje. We weten echter dat het hier in de zomermaanden super mooi is, dus sla het zeker niet over!

Dag 10 Naxos – Naousa (Paros) – 30 mijl

Vanwege de regen besluiten we terug te zeilen naar het eiland Paros. Naousa hadden we nog niet bezocht en stond nog op het lijstje. We gooien ons anker uit in een baaitje naast de haven. Er liggen hier redelijk wat rotsen, dus we moeten weer nauwkeurig navigeren. Wanneer we een plek hebben gevonden waar we voldoende ruimte hebben om achter ons anker te gieren zijn we tevreden. We hebben al gehoord dat er nog slechter weer aan zit te komen dus we bereiden ons voor op het ergste.

Naousa

Ondanks de regen wandelen we de hele avond door de sprookjesachtige straatjes van Naousa. Het is er mooi, nóg mooier dan Pariklia en Naxos stad. Nog meer witgekalkte huisjes, idyllische pleintjes, byzantijnse kerkjes, mooie winkeltjes en fantastisch Grieks eten! Hiervoor ging ik naar de Cycladen en ik heb het gevonden.

Terwijl we terug varen in ons bijbootje zie ik de eerste bliksemschicht. Van 02:00 tot 05:00 komen er flinke onweersbuien over met windhozen van minimaal 40 knopen. Doordat de wind ook nog eens een paar keer draait slaan een aantal schepen verderop in de baai van hun anker. Tijdens een jaar wonen & reizen op ons zeilschip heb ik nooit zulk heftig weer meegemaakt. We blijven wakker en houden de wacht, het hoort er allemaal bij.

Dag 11 Paros – Tinos 25 mijl

Wanneer we wakker worden schijnt de zon. We besluiten Mykonos ook over te slaan. De belachelijke prijzen en de vele toeristen houden ons tegen. De karakteristieke sfeer van de Cycladen waar we naar zochten hebben we al gevonden, dus we gaan liever naar de onbekende eilanden. En dus hijsen we de zeilen en zetten koers richting Tinos. De zee is door het slechte weer nog wat onstuimig. Dit blijft de hele route zo tot we de baai van Tinos in varen. We kunnen hier aan de kade liggen of ons anker uitgooien. We kiezen toch weer voor het 2e, dat vinden we gewoon het leukste. Dat is op Tinos niet zo heel gemakkelijk want je mag op veel plekken niet ankeren. Daarnaast maken de valwinden het er ook niet comfortabeler op. Mijn advies is dus gewoon aan de kade gaan liggen, doen wij de volgende keer ook!

Tinos

Omdat er op Tinos ontzettend veel te zien is besluiten we een auto te huren. We rijden naar het stadje Volax voor het bijzondere landschap, overal liggen ronde granieten rotsen. Vanaf daar rijden we naar Pyrgos, een stadje vol marmer: van de straten en huizen tot de kerken. In Panormos genieten we van het pittoreske haventje en in Kardiani lopen we over de vele trappen die dit dorpje rijk is. Het uitzicht over de zee is spectaculair en doet voor mijn idee niet onder aan het uitzicht vanaf Santorini. Langs de vele duifhuizen rijden we terug naar de haven waar we de auto weer inleveren. Tinos is prachtig en een bezoekje meer dan waard!

Dag 12 Tinos – Finikas (Syros) 21 mijl

Vanaf Tinos willen we terug naar Kythnos, dus plannen we een bezoekje aan Syros als tussenstop in. We komen er pas laat in de avond aan, vinden een mooie plek in de baai en gooien ons anker uit. We liggen beschut tegen de noordenwind en varen met ons bijbootje naar het strand.

Finikas

Het is even wennen om hier te zijn. De prachtige, romantische bouwstijl van de afgelopen dagen vind ik hier niet terug. Ik mis de witte huisjes met blauwe luifels en de smalle straatjes. Desalniettemin is het baaitje waar we liggen mooi en vinden we een gezellig restaurantje (Calmo Mare) om een hapje te eten. Toch besluiten we de volgende dag vroeg in de ochtend verder te gaan.

Dag 13 Syros – Kythnos – 22 mijl

Vandaag zeilen we terug van Syros naar Kythnos. Er schijnen aan de oostzijde warmwaterbronnen te zijn in het plaatsje Loutra. Dat willen we wel even proberen natuurlijk. Ook hier gooien we ons anker uit in een klein baaitje vlakbij Loutra. Je ligt er goed beschut tegen de Meltemi, alleen met oostenwind kan je beter de haven opzoeken.

Loutra

We bezochten Loutra voor de warmwaterbronnen waar we uiteindelijk niet in zijn geweest. Het zat al vol met mensen en we hadden er niet zoveel behoefte aan ons daar tussen te proppen. De westkant van Kythnos (Fikiadha & Merichas) vonden we leuker. Voor Loutra komen we dus niet meer terug naar Kythnos.

Dag 14 Kythnos – Vouliagmeni 41 mijl

Twijfelend waar we onze laatste nacht doorbrengen kiezen we opnieuw voor Vouliagmeni. We willen namelijk niet in de grote haven van Athene liggen maar ook niet te ver moeten zeilen op onze laatste dag. Het is een flink stuk wat we vandaag moeten zeilen dus. Eenmaal aangekomen in Vouliagmeni gooien we ons anker uit en genieten we van een goede maaltijd in het leuke dorpje.

Dag 15 – Vouliagmeni – Marina Alimos

De wind is vandaag weer wat forser, maar dat vinden we wel lekker. We zeilen halve wind van Vouliagmeni terug naar Marina Alimos. Onderweg stoppen we nog een paar keer om te zwemmen en te genieten van de laatste momenten op dit heerlijke zeilschip. We leggen de boot netjes terug in de box. Behalve een lierhendel die overboord is gevallen is alles goed gegaan, het zeilen in de Cycladen was een prachtig avontuur!

Dag 15-17 Athene

Athene is té mooi om er niet nog even een paar daagjes van te genieten. Wij reserveren een wat luxer hotel (ook wel lekker na al die dagen zeilen) en ontdekken de prachtige stad. Wil je daar meer over weten? Lees dan mijn blogs over ‘originele activiteiten in Athene‘ & ‘de leukste plekken om te eten, drinken en slapen‘.

Het bericht Zeilen in de Cycladen, een 15-daagse route verscheen eerst op reistop5.

Zonder zeilervaring besluit ik mee te gaan met Tom op zeilreis rond de wereld. De weg er naar toe is echter niet zonder hobbels… Als voorbereiding ga ik een week zeilen op Nederlands water.

Opgesloten op de deining

Vervolg op blog 1: ‘vertrekken wij over 6 maanden?’

In een reflex beweeg ik me naar de zijkant van de kuip als ik word overvallen door een golf misselijkheid. Al waggelend strompel ik de kajuit in om zo snel mogelijk op mijn rug te gaan liggen. In gedachten bestudeer ik mijn omgeving kritisch en zoek naar een nooduitgang, dat heb ik immers van huis uit geleerd. Ik ben snel klaar, dit twaalf meter lange jacht heeft geen nooduitgang, ik zit opgesloten op de deining van de golven, tussen de muren van misselijkheid en kou.

“Wat een geweldig avontuur gaan jullie aan en wat ontzettend stoer dat je dat doet, veel succes!” Bedenkelijk kijk ik om me heen en bedank deze medezeiler toch maar voor de lovende woorden. Met mijn waterdichte tas op mijn schouder banjer ik tussen de prachtige zeiljachten door naar Tom. Hij staat me lachend op te wachten en roept: “hé kleine, wat ben ik trots op jou zeg”. Met een grote zucht stap ik in de auto, moe van een intensieve week sluit ik mijn ogen en val gelijk in slaap.

Chillend in een hangmat bedenk ik me dat ik zeilen wel echt héél erg leuk vind

Liefde en inspiratie

Het is nog maar drie jaar geleden dat Tom en ik elkaar ontmoetten in Ede, de stad waar wij beide studeerden. Al snel neemt Tom mij mee naar zijn zeilboot in een goede poging mij te enthousiasmeren voor het zeilen. Dit doet hij heel verstandig op een dag met nog geen vleugje wind en een heerlijk zonnetje. Chillend in een hangmat bedenk ik me dat ik zeilen wel echt héél erg leuk vind en dus vertel ik Tom nog wel een keer mee te willen. In zijn boekenkast kom ik het boek Ritme van de Oceaan van Olav Cox tegen en lees deze in een paar dagen uit.

Naast de liefde tussen Tom en mij groeit ook mijn liefde voor het zeilen. Althans, voor het mooi weer zeilen en de avonturen van inspirerende schrijvers. Op de vraag of ik mee wil zeilen rond de wereld heb ik toch nog even een paar weekjes nodig. Ik besluit er voor te gaan en vertel Tom dat ik er alles aan ga doen om van dit voornemen een succes te maken.

Over Tom en zeilen

Tom is niet opgegroeid als zeiler maar wel op het water. Op 19-jarige leeftijd volgt hij het vak watersport op het CIOS en verliest zijn hart aan het zeilen. Na een aantal jaar gewerkt te hebben als zeilinstructeur bij Zeilschool Aalsmeer en ondertussen verschillende zeilbootjes te hebben gehad is het tijd voor het grotere werk. Na mijn ‘ja’ op deze reis start onze zoektocht naar het geschikte schip.

De voorbereidingen

Avonden, weken, maanden struinen we marktplaats af en bezoeken we vele schepen tot we ons hart verliezen aan een Breehorn 37 uit 1980. We laten dit schip keuren door de auteur van het boek dat ik op die eerste keren zeilen las. Hij blijkt enthousiast. Een paar weken later zijn we dan ook trotse eigenaren van dit prachtige schip. Het is ondertussen 2016 en onze vertrekdatum is gezet op 1 juli 2017. Een tijd van klussen is aangebroken. Week in week uit (tussen het werken door) zijn we aan het klussen. Daarnaast volgt Tom de zeevaartschool in Enkhuizen en behaal ik mijn Marcom B en vaarbewijs I. En dan is het bijna zover.

Kou, misselijkheid en hoge golven winnen het niet van een prachtige zonsondergang, een zeehondje met zijn koppie boven het water, een goed getrimd zeil en mooie avonturen

Basiscursus zeilen

Als laatste eigen voorbereiding besluit ik een week de basiscursus zeilen te volgen (dit kan bijvoorbeeld via Amorgos). We starten in Harlingen en zeilen vanaf daar naar de Waddeneilanden. Deze week blijkt veel meer te zijn dan het leren zeilen an sich.

• – Zo heb ik gezeild in temperaturen onder de 10 graden (thank God we’re heading south).
• – Daarnaast heb ik ervaren hoe het is om samen te zijn met zes onbekenden in een ruimte van 30 vierkante meter, waarbij ieder zijn schaamte direct verliest bij zeeziekte, maar waardoor je ook ontdekt hoe belangrijk een goede samenwerking aan boord is.
• – Doordat we zijn vastgelopen op een zandbank heb ik de urgentie van goed leren navigeren extra doen inzien.
• – Het belang van een duidelijke taakverdeling aan boord, het direct opruimen van het schip bij aankomst, het maken van een reële tijdsplanning, het altijd kiezen voor veiligheid boven snelheid/gemak (bulletallie, extra rif, lifelines e.d.) en de grote voordelen van een goed zeilpak neem ik als waardevolle inzichten mee. Trots ben ik met mijn CWO1 op zak huiswaarts gekeerd.

Het bericht Zeilen over de wereld als beginnend zeiler verscheen eerst op reistop5.

Er moet een zuinige koelkast komen. En de RVS constructie moet ook snel gemaakt worden zodat we de zonnepanelen kwijt kunnen. En oh ja, er moeten natuurlijk ook nog nieuwe accu’s komen. In een korte tijd zie ik ons klusbudget fors slinken en de klussenlijst rap langer worden. Vertrekken wij over 6 maanden met onze zeilboot?

Op wereldreis met een zeilboot

De afgelopen weken leek ons hele project ‘op wereldreis gaan met een zeilboot’ een grote droom. Een droom waarbij ik sterk begon te twijfelen aan de haalbaarheid. Ik sprak met verschillende zeilers die al jaren op hun schip aan het klussen zijn, en nog steeds twijfelen of ze klaar zijn voor het grote blauwe water. Wat denken wij wel niet? We kopen een boot en varen in juli 2017 de oceaan op? Steeds vaker zag ik andere zeilers met een vrij kritische blik onze kant op kijken. Of we niet beter een jaar later kunnen vertrekken. Of eerst nog een jaar of 30 werken zodat we voldoende geld zouden hebben voor meer ‘noodzakelijke’ ‘luxe’.

Berekeningen

Opnieuw maakte ik een berekening van alle kosten die we nog moeten maken voor vertrek. Meer klussen betekend meer kosten. En wat we al hadden verwacht werd opnieuw duidelijk: ons klusbudget is niet toereikend voor alle klussen die nog gedaan moeten worden. Daar komen dan ook nog wat onvoorziene uitgaven bij, zoals een nieuwe antenne & toplicht, doordat een matige coureur tegen onze mast is aangereden. Laat ik dan ook nog maar even kort aanstippen dat elke klus ongeveer tien keer zoveel tijd kost als van te voren ingecalculeerd.

Kritische blik

Langzamerhand maakte mijn roze bril plaats voor de kritische. Waar ik een aantal weken geleden zo enthousiast was als een kind begon ik te twijfelen of dit zou gaan lukken… En toen had ik opeens door wat er gebeurde. Ik bedacht me dat een kritische blik goed is om weloverwogen, verantwoordelijke keuzes te maken. Maar dat een kritische blik nooit, maar dan ook nooit, goed is om je te laten tegen houden je dromen na te jagen.

Investeringen

De afgelopen tijd heb ik Tom zien strijden, om naast 2 banen de zeevaartschool te doen. Elke dag na zijn werk moet hij studeren om de lessen goed te kunnen blijven volgen. Hermen en Marjolein komen om de week vanuit Zeeland naar Harderwijk om, in de vrieskou, op het dek te klussen aan ons schip. Tom z’n broertje staat in de vakantie te bikkelen aan een ankerbak en mijn vader probeert voor elk praktisch probleem een oplossing te bedenken(en zo nog vele anderen). Ik ben een aantal maanden geleden begonnen met een nieuwe baan en probeer naast mijn werk zoveel mogelijk tijd te spenderen aan belangrijke dingen voor onze reis. Onze huur is opgezegd en ons meubilair wordt langzamerhand verkocht. Waarom zou ik twijfelen?

Wij gaan op reis!

Ja, we moeten nog veel doen en deze maanden zijn zeker niet de allerprettigste. En ja, ons budget is gelimiteerd dus we zullen een aantal zaken moet schrappen. Maar, wij maken goede, doordachte keuzes. We nemen verantwoordelijkheid in wat er zeker mee moet aan boord en welke klussen er voor vertrek gedaan moeten worden. En over 6 maanden? Dan zijn wij vertrokken en varen we, al shinend met een roze bril op, richting de grote blauwe zee.

Ben jij ook zo lekker avontuurlijk? Dan vind je deze 5 plekken voor adrenaline junkies ook waanzinnig! Of misschien ben je net zo dol op zeilen als wij en wil je dat eens gaan proberen in de Cycladen, lees er hier van alles over.

Het bericht Vertrekken wij over 6 maanden met onze zeilboot? verscheen eerst op reistop5.